กรณีศึกษาทางคลินิก: การวิเคราะห์แรงกระแทกจากการลงพื้น

พื้นหลังของเคส

นักวิ่งเพื่อสันทนาการชายอายุ 28 ปี มีอาการปวดเข่าขวาซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลา 6 สัปดาห์หลังจากเพิ่มปริมาณการวิ่งรายสัปดาห์จาก 20 กม. เป็น 35 กม. การตรวจทางคลินิกชี้ให้เห็นถึงอาการปวดกระดูกสะบ้า แพทย์ที่ส่งต่อร้องขอการวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์เพื่อระบุปัจจัยที่มีส่วนร่วมและเป็นแนวทางในการวางแผนการรักษา

เกณฑ์วิธีการประเมิน

โดยใช้ระบบจับการเคลื่อนไหวแบบไม่มีเครื่องหมายของ HoloMotion เราได้ดำเนินการตามเกณฑ์การประเมินที่เป็นมาตรฐาน: ลู่วิ่งไฟฟ้าวิ่งด้วยความเร็วที่เลือกเอง (3 นาที) สควอชขาเดียว (5 ครั้งในแต่ละข้าง) และท่ากระโดดลงสู่พื้น (3 การทดลอง) การเคลื่อนไหวทั้งหมดถูกบันทึกโดยใช้กล้อง RGB-D ตัวเดียวซึ่งอยู่ห่างจากวัตถุ 2.5 เมตร

ข้อค้นพบหลัก: การวิเคราะห์แรงปฏิกิริยาภาคพื้นดิน

การวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์ที่ขับเคลื่อนโดย AI เผยให้เห็นการค้นพบที่สำคัญหลายประการ:

อัตราการรับแรงกระแทกในแนวตั้งทางด้านขวาสูงกว่าด้านซ้าย 23% ซึ่งบ่งชี้ถึงการดูดซับแรงที่ไม่สมมาตร มุมสูงสุดของเข่า valgus ในระหว่างการนั่งพับเพียบขาเดียวอยู่ที่ 14° ทางด้านขวา (เทียบกับ 8° ด้านซ้าย) บ่งบอกถึงความอ่อนแอของผู้ลักพาตัวสะโพก กระดูกเชิงกรานหล่นข้างตรงข้ามระหว่างท่าวิ่งเฉลี่ย 6° (ปกติ: <4°) ยืนยันภาวะ gluteus medius ไม่เพียงพอ

ผลกระทบทางคลินิก

การค้นพบทางชีวกลศาสตร์แจ้งโดยตรงต่อแผนการฟื้นฟู: โปรแกรมเสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ gluteus medius แบบกำหนดเป้าหมาย การฝึกเดินใหม่เพื่อลดความไม่สมดุลของอัตราการรับแรงกระแทก ความก้าวหน้าของปริมาณการวิ่งแบบค่อยเป็นค่อยไปตามกฎ 10% และการติดตามผลการประเมินทางชีวกลศาสตร์ที่ 6 และ 12 สัปดาห์เพื่อติดตามความคืบหน้า

ผลลัพธ์

ในการติดตามผล 12 สัปดาห์ ผู้ป่วยรายงานว่าอาการปวดเข่าหายขาดแล้ว การวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์ซ้ำแสดงให้เห็นว่าอัตราการรับแรงกระแทกลดลงเหลือ 8% (จาก 23%) ลิ้นข้อเข่าดีขึ้นเป็น 9° (จาก 14°) และอุ้งเชิงกรานลดลงเป็นปกติเป็น 3° ผู้ป่วยกลับมาวิ่งเป็นระยะทาง 35 กม. ต่อสัปดาห์ได้สำเร็จโดยปราศจากความเจ็บปวด